De prijzenkast van Niels heeft weer een behoorlijke upgrade gekregen. Hij hield stevig huis op de US Open en keerde met twee hoofdprijzen terug uit New York. Het is Niels’ tweede opeenvolgende grandslamzege na het succes op het heilige gras van Wimbledon in juli.
Niels vloog met een duidelijk gedefinieerde missie naar The Big Apple: zowel het dubbel- als het singlestoernooi winnen. Dat is op zich niet heel verrassend, aangezien Niels als nummer één van de wereld het vliegtuig naar JFK Airport pakte. Maar die American Dream moest natuurlijk nog wel even werkelijkheid worden.
Mentaal gegroeid
Een walk in the park werd het niet bepaald. In de halve finale van het enkelspel wachtte Niels’ dubbelpartner Guy Sasson. Na een 6-3 winst in de eerste set, liep Niels in set twee lange tijd achter de feiten aan. Zijn Israëlische opponent kwam zelfs op 1-4 voorsprong. “Gelukkig kon ik het nog omdraaien”, vertelt Niels. “Ik ben mentaal een stuk sterker geworden en bleef gewoon gaan, zonder dat ik me uit mijn spel liet halen door ballen die net niet helemaal goed vielen. Zo kon ik de achterstand uiteindelijk ombuigen in een 6-4 setwinst.” Daarmee haalde hij, zoals eerder dit jaar op de grand slams in Melbourne, Parijs en Wimbledon, opnieuw de finale.
Zaterdag wachtte de finale tegen landgenoot Sam Schröder, niet bepaald een onbekende. De eerste set ging met 6-1 naar Niels. In de vervolgset kwam Niels opnieuw op achterstand, blijkbaar beviel die tactiek uit de halve finale hem goed. Op een 2-4 stand vond hij het mooi geweest en op zijn tweede matchpoint was het raak: 7-5. Het was de tweede keer dat Niels uitbundig mocht juichen, want vrijdag won hij met Guy Sasson ook al de dubbelfinale.
Plan de champagne
Het laatste punt was het startsein van een serie feestelijke activiteiten, blikt Niels – die maandagmiddag terugkeerde in Helmond – terug. “Om te beginnen natuurlijk de dopingcontrole, waarna ik met de media sprak.” Van deze ‘moetjes’ is het een kleine stap naar het champagnemoment: in The Garden, bij het Arthur Ashe Stadium, ging de kurk van de Moët-champagne. En deze keer maakte Niels er een kleine proeverij van. “Na de gewonnen dubbelfinale zei ik tegen Guy: ‘Drink jij maar, ik moet morgen nog een finale spelen.’ Het smaakte goed, hoor!”
Heel veel drinken zat er natuurlijk niet in voor een sportman als Niels, ook omdat hij nog moest rijden. In een gamewissel van de vrouwenfinale tussen Sabalenka en Anisimova mocht Niels het center court betreden om zijn trofee te tonen aan het publiek. “Dat was supergaaf! Er zaten 24.000 mensen op de tribune.”
Voorsprong op Carlos Alcaraz
In het spelersrestaurant volgde ook nog een meet and greet met de Spaanse nummer één van de ATP-ranking, Carlos Alcaraz – die ook de US Open won. “Carlos zag me en kwam me feliciteren. Hij vertelde dat hij het mooi vond dat ik had gewonnen. Dat vond ik zelf eigenlijk ook wel. Ik sta er trouwens ééntje voor op Carlos. Hij heeft in zijn carrière nu zes grand slams gewonnen, ik zeven. Niet dat ik daar heel erg mee bezig ben, en hij mogelijk ook niet, maar het is wel leuk. Als ik aan het eind van mijn loopbaan net zo veel titels heb als Carlos, teken ik daar nu meteen voor!”
De slotfase van het tennisjaar
Deze week staat voor Niels in het teken van het verwerken van zijn jetlag, het nagenieten van het succes en het oppakken van de training. Want het jaar is nog lang niet voorbij. Eind september speelt hij de Sardinië Open, en niet veel later de French Rivièra Open in Nice. Ook nice zou winst op de Masters in november in China zijn. Blijf hem dus vooral lekker aanmoedigen, live of via social media. Vindt hij leuk!
