Sommige berichten wil je nooit schrijven. Het bericht dat Niels’ coach Hans Jurgen Striek is overleden, is er zo een.
Niels en Hans Jurgen werkten sinds 2018 met elkaar samen. Niels was toen nog maar een menneke van vijftien jaar, een puber. In een fase waarin er toch al zo veel verandert, was Hans Jurgen een rustpunt, een stabiele factor en een leider. Al snel werd duidelijk dat de twee een bijzondere band hadden. De leerling en zijn meester werden al snel beste vrienden, met eerlijkheid, inzet en vertrouwen als oersterk fundament.
Een bijzondere band
Hans Jurgen en Niels werkten hard en gepassioneerd samen. De Gelderse coach hielp Niels een betere en completere tennisser te worden. Al snel stond alles in het teken van Niels’ doel: paralympisch goud en successen op de grand slams. Daar moest alles voor wijken. Hans Jurgen geloofde ook echt dat Niels het in zich had om die doelen te bereiken, anders had hun samenwerking waarschijnlijk niet zolang standgehouden.
Buiten dat was hij altijd eerlijk. Deed Niels iets niet goed genoeg, dan draaide hij daar niet omheen. Won Niels een punt, game, set, wedstrijd of toernooi, dan stond Hans Jurgen hard te juichen, trots als een jonge vader. Maar nooit op de voorgrond. Die plek hield hij altijd vrij voor Niels.
Meer dan tennis
Hans Jurgen en Niels konden met elkaar lezen en schrijven. Dat gebeurt nou eenmaal, als je zó veel tijd met elkaar doorbrengt, een klik hebt en samen werkt aan een ambitieus plan. Uren en uren brachten ze samen op de baan door. Soms aan weerszijden van het net; een andere keer met Hans Jurgen achter de baseline of aan de zijlijn.
Tennis was altijd de gemene deler en stond op één, maar ze deelden nog iets: een grote liefde voor voetbal. Hans Jurgen en Niels bezochten samen veel wedstrijden van FC Barcelona, in Camp Nou en het Olympisch Stadion. Een mooi tijdverdrijf, als je daar toch in de buurt bent. De mannen genoten ervan om die kampioenen aan het werk te zien. Voor Hans Jurgen, fervent Feyenoordfan, was dat natuurlijk bijzonderder dan voor PSV’er Niels.
Hans Jurgen was voor Niels ook buiten de baan de ideale coach. Want Hans Jurgen kende iedereen, ook de grote namen. Zo introduceerde hij Niels in de tenniswereld. Dat maakte dat Niels zich er snel thuis voelde, en zich kon concentreren op het spelletje.
Een baas met losse veters
Niels noemde Hans Jurgen altijd ‘baas’. Dat bekt natuurlijk ook wat makkelijker, dan de drie lettergrepen van zijn eigenlijke voornaam. Maar Hans Jurgen gedroeg zich niet als een baas. Hij hoefde niet in de schijnwerpers. Maakte liever de foto dan dat hij er zelf op stond. Had niks met uiterlijk vertoon. Sjokte lekker nonchalant over de tennisbaan, op modieuze tennisschoenen met losse veters. Ook als hij zelf op de baan stond, met een racket in zijn hand. Net als Diego Maradona, die zijn befaamde warming-up op de muziek van Live is life met wapperende veters uitvoerde. Sommige grootheden hebben blijkbaar geen strikken en knopen nodig.
Hans Jurgen was nog veel meer. Hij was een vaderfiguur voor Niels. Iemand die altijd in hem geloofde, zelfs als Niels dat zelf even niet meer deed. Iemand die Niels liet relativeren, ook in het heetst van de strijd, met zijn humor die volgens Niels droger was dan een beschuitje. Iemand die zichzelf graag wegcijferde, want het ging – vond hij zelf – niet om hem.
Een lichtpuntje in de lichtstad
Maar hij was ook iemand die keihard voor Niels stond te juichen, toen hij in september 2024 zijn gedroomde paralympisch goud won in Parijs. Hans Jurgen zat toen midden in een zwaar behandeltraject. Toch wás hij er die dag, als coach, op misschien wel de mooiste dag uit Niels’ leven.
Een behandeltraject dus. In maart 2024 hoorde Hans Jurgen dat hij kanker had. Een hersentumor. Dat hing hij niet aan de grote klok, ook omdat het zou afleiden van zijn werk, waaronder het coachen van Niels. Hij wilde ook niet dat Sjakie – Hans Jurgen noemde Niels vaak zo – zich te veel zorgen zou maken.
Na die diagnose hield Hans Jurgen, de vechter die hij was, het nog ruim anderhalf jaar vol. Anderhalf jaar waarin hij nog veel mooie momenten beleefde. Met Niels, maar zeker ook met zijn geweldige dames: zijn vrouw Margot en hun dochters Tessa en Sofie, met wie Niels een heel goede band heeft.
Vanaf augustus 2025 ging Hans Jurgen snel achteruit. Vlak vóór de US Open hoorde hij dat de artsen niets meer voor hem konden doen. Daarover vertelde hij Niels geen woord, uit bescherming. Niels was namelijk naar New York gevlogen met een duidelijke missie en dat was winnen. Daarvoor moet je zo vrij mogelijk zijn in je hoofd. Het lukte; Niels werd de grote man in The Big Apple.
Terug in Nederland vertelde Hans Jurgen zijn pupil dat hij was uitbehandeld. Niet veel later was daar dan het gevreesde nieuws. Hans Jurgen is op 21 september overleden. De eerste dag van de herfst, op 53-jarige leeftijd.
Zijn zomer duurde veel te kort, maar wat hééft hij Niels laten stralen.